We eindigen deze zomerreeks met wellicht een van de mooiste verhalen die er van Elvis te vinden zijn, het is zeker een die getuigd dat Elvis een zeer emotionele man was…



We zien Elvis samen op de foto met Janelle McComb, ongetwijfeld een van de meest dierbare vrienden van Elvis, hij kende haar al van toen hij amper vier jaar oud was. Lang voor roem en faam zijn leven veranderde en hij in het arme Tupelo woonde, was zij een van de vrienden des huizes. Janelle bezat een groot schrijverstalent en in het najaar van 1971 zou Elvis daar een eerste maal beroep op doen… Voor Lisa-Marie haar vierde verjaardag wou Elvis haar een speciaal geschenk geven. Samen met Janelle dacht hij terug aan zijn kinderjaren, en de armoede die hij met zijn ouders had gekend. Maar ook de fijne herinneringen, de waarden van het leven die zijn ouders hem hadden bijgebracht. Hij wou dat ook Lisa-Marie die zou kennen. Want zo zei Elvis; “Ik zal er misschien niet altijd zijn.” Daaruit ontstond het idee om een gedicht voor Lisa-Marie te schrijven, ‘The Priceless Gift’ (Het Onbetaalbare Geschenk). Janelle bracht het gedicht naar Graceland, Elvis was enorm aangedaan en blij met wat ze had geschreven. Hij verstopte het gauw voor Lisa-Marie. Toen hij al wenend terug naar beneden kwam, vroeg Janelle of hij haar kopie van het gedicht wou tekenen. Wat hij met plezier deed, maar toen hij met zijn elleboog een traan van het blad wou wegvegen, werd zijn handtekening doorsmeert. Elvis vond het zo erg dat zijn tranen het blad hadden besmeurd. Maar Janelle vond van niet, “want” zo zei ze; “eens zullen die tranen net zo onbetaalbaar zijn als dit gedicht voor jou is.”



Op de foto zien we Elvis en Janelle samen bij een ingekaderde versie van haar gedicht. Dit wondermooie gedicht kan je nu nalezen op de Ledenzone.