Gisteren ook even stilgestaan bij de foto's van het nieuwe ALOHA-boek, en wat langer naar de robot-foto gekeken? Je bent niet de enige, zo merken we aan de reacties. Daarom geven we deze foto nu wat groter. Wat voorafging: Colonel Parker maakte in juni 1972, net na de juni-tour waarbij Elvis ondermeer 4 keer speelde in Madison Square Garden, bekend dat Elvis de eerste ster ter wereld zou zijn die wereldwijd via satelliet te zien zou zijn. Parker had dat idee opgepikt tijdens de verkiezingsstrijd, toen Nixon op bezoek was in China, en dat verslag rechtstreeks via satelliet doorgestuurd werd. Aanvankelijk was de Aloha-show gepland voor november, maar omdat de beschikbare satellieten die maand allemaal al gereserveerd werden voor de presidentsverkiezingen, moest Parker uitwijken naar januari. Maar goed. Met zo’n technologisch hoogstandje – een concert live uitzenden in heel de wereld was echt ongezien – broedde de Colonel op nog een technisch snufje. Zou het niet leuk zijn als er een Elvis-robot zou komen? En dus gaf de colonel enkele handige jongens de opdracht een rijdende Elvis-robot te ontwikkelen. De Colonel maakte zelf een tekening van hoe de robot er moest uit zien. Zijn circusverleden heeft de man duidelijk nooit losgelaten.

Het ontwerp was apart in alle opzichten. De Colonel wilde dat de robot een Elvis-look kreeg, inclusief glittersteentjes én een Elvis-belt. De armen en het ‘gezicht’ waren zilverkleurig, de rest was beschilderd of gewoon zwart. Onderaan bevonden zich wieltjes waardoor de robot door gangen kon bewegen.

Het hele verhaal vind je in ELVIS, magazine 37.