Wat wellicht de laatste uitvoering van de 'video show' in Memphis was, draaide gisteravond uit op een uniek gebeuren. Deze show was compleet anders dan alle voorgaanden. Deel 1 bestond uit een flashback naar Tupelo, waarbij producer Stig Edrgen live acting vermengde met opgenomen beelden, en zo het pad effende naar de TV-shows uit 1956 mét DJ Fontana als live drummer. Ook de 68 Comeback kwam aan bod, al begrepen we niet helemaal waarom plots ook Terry Mike Jeffrey op het podium verscheen en òòk een microfoon kreeg. Dit was een Elvis-show, toch? Na de pauze ging het richting Las Vegas, voor een uitgebreide selectie uit That's The Way It Is. "On Tour" werd helemaal overgeslagen, zodat alweer een zeer ruime keuze uit "Aloha" volgde mét "If I Can Dream" als bis-song. Tussendoor praatte Priscilla enkele songs aan mekaar en kwam ook Lisa Marie zeggen hoezeer ze van de fans hield. Maar precies omdat het bekende concept van de videoshows helemaal omgegooid werd én omdat het de allerlaatste keer is dat zovele 'originals' op het podium stonden (The Stamps, The Imperials, The Sweets, The TCB Band, ...) was deze uitvoering letterlijk onvergetelijk. 3 uur en een kwart zonder één seconde te vervelen: ook dat is Presley Power.