Actrice en zangeres Shelley Fabares, die in de jaren zestig maar liefst drie keer naast Elvis Presley op het witte doek stond, is op 82-jarige leeftijd overleden. Fabares overleed zaterdag 22 augustus in Los Angeles, omringd door haar dierbaren. Haar familie maakte haar overlijden bekend. Een officiële doodsoorzaak is niet bekendgemaakt.

Voor het grote Amerikaanse publiek was Shelley Fabares veel meer dan alleen een tegenspeelster van Elvis. Ze werd als tiener beroemd als Mary Stone in de populaire televisieserie The Donna Reed Show. Ook als zangeres kende ze groot succes: in 1962 bereikte haar single Johnny Angel de eerste plaats van de Billboard Hot 100. Veel later kreeg haar carrière opnieuw een enorme impuls dankzij haar rol als Christine Armstrong in de succesvolle televisieserie Coach, waarvoor ze tweemaal werd genomineerd voor een Emmy Award.

Voor Elvis-fans zal haar naam echter voor altijd verbonden blijven aan een bijzonder hoofdstuk uit Elvis’ filmcarrière. Geen enkele actrice speelde vaker als leading lady tegenover Elvis dan Shelley Fabares. In drie opeenvolgende jaren waren ze samen te zien: Girl Happy (1965), Spinout (1966) en Clambake (1967).

Hun eerste samenwerking was Girl Happy. Elvis speelt daarin Rusty Wells, die met zijn band naar Fort Lauderdale reist en de opdracht krijgt om een oogje te houden op Susan, gespeeld door Fabares. Het bleek het begin van een succesvolle samenwerking en een prettige persoonlijke verstandhouding tussen beide acteurs.

Een jaar later volgde Spinout. Elvis speelde Mike McCoy, zanger, muzikant én autocoureur, die tegelijkertijd de aandacht trekt van drie vrouwen. Fabares vertolkte Cynthia Foxhugh, de verwende dochter van een rijke automagnaat. Een deel van de racescènes werd opgenomen op de parkeerterreinen van Dodger Stadium in Los Angeles. Fabares herinnerde zich die opnamen jaren later nog goed, mede omdat ze zelf een enorme honkbalfan en trouwe Dodgers-supporter was.

Ze vertelde bovendien een prachtige anekdote over de opnamen. Voor een scène moest ze in een snelle rode sportwagen rijden, terwijl ze de filmploeg vooraf herhaaldelijk had gewaarschuwd dat ze nog nooit met een handgeschakelde auto had gereden. Toen de regisseur haar vervolgens vroeg met hoge snelheid aan te komen rijden en de auto tussen twee mensen door een parkeerplaats in te sturen, was ze doodsbang. Volgens Fabares was waarschijnlijk alleen de eigenaar van de sportwagen nóg zenuwachtiger. De scène haalde uiteindelijk gewoon de film.

In 1967 stond ze voor de derde en laatste keer tegenover Elvis in Clambake. Daarin speelt Elvis Scott Heyward, de zoon van een rijke oliemagnaat die wil ontdekken of mensen hem ook waarderen wanneer ze niet weten hoeveel geld hij heeft. Fabares speelde zijn tegenspeelster Dianne Carter. Het was haar derde Elvis-film in evenzoveel jaren.

Fabares sprak later met veel plezier over haar jaren met Elvis. Over de drie films zei ze dat ze ervan had genoten ze te maken en dat ze er vooral heel gelukkige herinneringen aan bewaarde. Ze was daarbij ook heerlijk nuchter over de kwaliteit van de typische Elvis-films uit die periode: misschien waren het geen grote cinematografische meesterwerken, zo gaf ze toe, maar het maken ervan was ontzettend leuk.

Na haar Elvis-jaren bleef Fabares tientallen jaren actief. Ze speelde onder meer in Brian’s Song en One Day at a Time, waarna vanaf 1989 haar grote rol in Coach volgde. In haar persoonlijke leven kreeg ze ook met ernstige gezondheidsproblemen te maken. In 2000 onderging ze een levertransplantatie. Daarnaast zette ze zich jarenlang in voor meer aandacht voor de ziekte van Alzheimer, nadat haar moeder daaraan had geleden. Sinds 1984 was ze getrouwd met M*A*S*H-acteur Mike Farrell.

Haar familie omschrijft Shelley als een vrouw die liefde, kracht, humor en warmte bracht aan de mensen om haar heen. Voor miljoenen anderen blijft ze voortleven door haar vele rollen op televisie en in de bioscoop.

En voor Elvis-fans zullen vooral die drie films blijven: Girl Happy, Spinout en Clambake. Drie blijvende herinneringen aan de jonge actrice die tussen 1965 en 1967 vaker dan wie ook naast Elvis Presley op het witte doek schitterde.

Shelley Fabares werd 82 jaar. Rest in peace, Shelley.